Het verhaal van Cerridwen

Cerridwen: Inspiratie & transformatie

Cerridwen is een van oorsprong Keltische godin. Haar metaforische betekenis staat voor inspiratie en transformatie, voor dood en wedergeboorte. Zij werd beschouwd als drievoudige godin: maagd, moeder en oude (wijze) vrouw. Daarmee vertegenwoordigt zij alle fasen van het leven. Voor mij (Madeleine) staat ze voor inspiratie, omdat ik graag anderen wil inspireren op hun pad, en voor transformatie daar ook op mijn pad vele transformaties, groot en klein, hebben plaatsgevonden. Daarmee staat ze voor wat je in het leven tegen kan komen en daarmee de levensloop en het levensritme.

Cerridwen afbeelding uit het Godinnenorakel

Cerridwen was de vrouw van de reus Tegid Foel. Ze had een dochter Creirwy en twee zonen Morvran ab Tegid (Morvran) en Morfran Y Afagddu (Afagddu). Creirwy was gezegend met een grote schoonheid, Morvran was lelijk, maar een sterke krijger. Afagddu was extreem lelijk, zo lelijk dat niemand hem zou accepteren, behalve als hij bijzonder wijs en begaafd zou zijn op het gebied van poëzie.

Cerridwen besluit een drank van wijsheid te maken in haar ketel; de ketel van inspiratie, genaamd Amen.  Het duurt  een jaar en een dag voordat de drank klaar zal zijn en dan zullen de eerste 3 druppels de wijsheid brengen, de rest van de drank zal giftig zijn. Ze heeft  zij twee hulpjes in dienst om het vuur onder de ketel te stoken en constant in de ketel te roeren. Zelf zoekt zij de kruiden die nodig zijn. Een van de hulpjes was Gwyon Bach. Het plan  valt echter in duigen als op de laaste dag er 3 druppels uit de ketel op de hand van Gwyon spatten en hij ze uit reflex van zijn hand aflikt.  Gwyon verkrijgt meteen de alle kennis en talenten van een bard, in plaats van haar zoon Afagddu.

De ketel spat uit elkaar en als  ze terugkomt is Cerridwen woedend en wil Gwyon vermoorden. Gwyon transformeert zich in een haas om te ontsnappen, maar Cerridwen verandert zich in een hazewindhond. Hij vermomd zich als zalm, maar zij jaagt hem als otter achterna. Dan verandert Gwion in een vogel waarop Cerridwen in een havik verandert. Tenslotte wordt Gwyon een graankorrel waarop Cerridwen hem, als hen, opeet.

Daarop blijkt ze zwanger en na 9 maanden wordt een jongetje geboren waarvan zij weet dat het de reïncarnatie van Gwyon is. Hoewel ze het kind wil vermoorden kan ze dat niet omdat hij zo mooi is. Daarom legt ze het kind in een leren mand en gooit hem in zee.

Na negen dagen en nachten vindt Elffin vind hem bij een dam, waar hij vis hoopt te vangen. Hij hoopt iets waardevols te vinden in de mand. Tot zijn verbazing vind hij een kind.  Hij noemt hem Taliesin, Elffin is ontsteld dat hij geen vis heeft gevangen en ook geen goud gevonden heeft. De baby zingt echter een gedicht voor hem: Consolidatie. Daarna zingt hij over zijn beproevingen met Cerridwen en onthult hem dat hij eigenlijk Gwyon was. Hij groeit op bij Elffin en zijn vrouw en wordt de wijze beroemde bard Taliesin.